Gruzja

Niepowtarzalny klimat gruzińskiego wybrzeża to efekt działania Wielkiego Kaukazu, który skutecznie zatrzymuje północny chłód. Batumi to miejscowość, gdzie z powodzeniem można połączyć aktywną formę wypoczynku i klasyczny relaks na słońcu. Spacerując po mieście warto zobaczyć park przymorski, ogród botaniczny, uniwersytet, turecki meczet, synagogę, eklektyczne wille i delfinarium. Powstaje tu coraz więcej nowoczesnych hoteli, w tym także słynnych międzynarodowych sieci hotelarskich. Plaże są tu żwirowe i kamieniste. Promenada i okolice Batumi są miłą scenerią dla długich przechadzek nad morzem lub ścieżkami w otoczeniu drzew cytrusowych. W lecie Batumi tętni życiem. Lokalne knajpki, tawerny i restauracje do późnych godzin nocnych gromadzą gwarny zagraniczny tłum. Kobuleti to wyjątkowo zielona i urocza miejscowość, z zachwycającą 12-kilometrową plażą o rzadko spotykanym tu piasku. Od XIX w. budowano tu arystokratyczne rezydencje. Tutejszy unikalny mikroklimat sprzyja leczeniu chorób układu krążenia, układu oddechowego i układu nerwowego. Wyjątkowo piękne okolice zapraszają do zwiedzania. Rejon Adżarii słynie z świetnie zachowanych fortyfikacji, pałaców i budowli sakralnych wzniesionych w I i II w. W Gonio wznosi się ogromna warownia o 18 basztach i grubych murach. Gruzini są wyjątkowo serdeczni i gościnni. Często zdarza się, że zapraszają do siebie turystów, by wspólnie zjeść posiłek lub wypić szklankę wina. W Gruzji istnieje tradycja supry, czyli wspólnej uczty przy suto zastawionym stole, której obowiązkowym elementem są poetyckie toasty. Są one wznoszone przede wszystkim winem, a także wódką, ale nigdy piwem. Przy gruzińskim stole rzadko je się zupy. Popularne są za to przekąski, a wśród nich przede wszystkim te na bazie warzyw. Gruzini znają się na jedzeniu, ich kuchnia jest niezwykle aromatyczna, ponieważ stanowi mieszankę smaków. Warto spróbować: phali (potrawy z pokrzywy i orzechów włoskich), mczadi (placków z mąki kukurydzianej), lobio (potrawy z fasoli), chinkami (pierogów-sakiewek z mięsem), kababi (naleśnika z mielonym mięsem) i oczywiście chaczapuri (placków z nadzieniem z tartego solonego sera). Gruzja to najstarszy region winiarski na świecie. Uprawę winorośli rozpoczęto tu już w VII w. p.n.e. W tutejszych piwnicach leżakują wspaniałe i słynne na cały świat wina białe, czerwone i wzmacniane. A w domowych warunkach powstaje wino z owoców zebranych z własnej uprawy.

Pilot: turyści objęci są opieką polskiego rezydenta, do którego zadań należy pomoc przy przylocie, wylocie, podczas pobytu oraz przyjmowanie zapisów na wycieczki lokalne.

Wizy: nie są wymagane. Paszport musi być ważny minimum 3 miesiące.

Czas przelotu: Warszawa–Batumi – ok. 3 godz.

Czas lokalny: czas polski plus 2 godz.

Język: gruziński; można porozumieć się także po rosyjsku, angielsku i niemiecku.

Napięcie: 220 V; zalecany adapter (do kupienia na miejscu).

Waluta: lari (GEL); 1 GEL (lari) = 1,91 PLN; 1 USD = 1,63 GEL; 1 EUR = 2,25 GEL.

Ceny w hotelu i restauracji: obiad – od 12 USD, napój bezalkoholowy – ok. 2 USD, piwo – ok. 2 USD, wino – ok. 4 USD/0,25 l.

Komunikacja: taksówka – ok. 8-15 USD/ok. 5 km.

Plaże: publiczne, wstęp bezpłatny; serwis plażowy (2 leżaki + parasol – nie na wszystkich plażach jest serwis) – do ok. 15 USD/dzień; zalecane obuwie ochronne do wody.

Gruzja w Internecie: www.kaukaz.pl

Wycieczki lokalne: organizowane są przez lokalne agencje turystyczne na warunkach przez nie określonych. Istnieje możliwość niezorganizowania wycieczki z powodu zbyt małej liczby chętnych.

Tabela temperatur

Batumi: City Tour by night – kilkugodzinna wycieczka po Batumi prowadzi przez najważniejsze miejsca w mieście. W programie: park przymorski, Tańczące Fontanny, kościół św. Barbary, uniwersytet, port morski, plac Piazza, muzeum etnograficzne na otwartym powietrzu, teatr dramatyczny, plac Sztuki, plac Europy, fortece Gonio/Apsaros, Państwowe Muzeum Adżarii, katedra, kościół św. Mikołaja, synagoga, meczet. Cena – ok. 35 USD, dzieci do 12 lat – 50% zniżki (wymagane min. 10-15 osób).

MULTI: Batumi – Twierdza Gonio–Wine house–wodospad–most Królowej Tamary– –całodzienna wycieczka (ok. 8 godz.), krótki spacer po Batumi i panoramiczne zwiedzanie największych symboli miasta, następnie największa atrakcja: ruiny rzymsko-bizantyjskiej twierdzy Gonio z I w. Warownię zbudowano na planie prostokąta, zaś jej mury wzmacnia 18 baszt, kolejnym punktem jest dom wina z degustacją najszlachetniejszych trunków tego regionu; most Królowej Tamary – (ok. 40 km na wschód od Batumi, region Adżaria, rejon administracyjny Keda); Dandalo to most, który liczy prawie 1 tys. lat. Powstał już w czasach królowej Tamary, ale do dziś służy miejscowym mieszkańcom. Most łączy dwa brzegi rwącej rzeki Adżaris Ckali. Cena – ok. 60 USD, dzieci do 12 lat – 50% zniżki (lunch w cenie – bez napoi, w okresie wakacyjnym krótka kąpiel pod wodospadem, wymagane min. 10-15 osób).

Batumi – Ogród Botaniczny–Tsikhisdziri–Kobuleti–Ispani Peat Bog: całodzienna wycieczka po regionie Adżarii, wzdłuż 54-kilometrowego wybrzeża. Na trasie: Makhindjauri, Mtsvane Kontskhi (Zielony Przylądek) ze słynnym ogrodem botanicznym, Chakvi – historyczna ojczyzna gruzińskiej herbaty, Tikhisdziri – słynące z plantacji cytrusów i bizantyjskiej twierdzy Petra, Kobuleti – drugie największe miasto Adżarii. W Kobuleti zwiedzanie położonych nad Morzem Czarnym obszarów chronionych. Cena – ok. 55 USD, dzieci do 12 lat – 50% zniżki (w cenie lunch w restauracji w Kobuleti; wymagane min. 10-15 osób).

Góry Adżarii – Batumi–Makhuntseti–Keda: całodzienna wycieczka do jednego z najpiękniejszych zakątków Gruzji. Półokrąg gór Meskheti i Arsiani wraz z Shavsheti tworzą wyjątkowy krajobraz. Trasa rozpoczyna się krótkim spacerem po Batumi. Następnie przejazd w górskie części regionu. Między pasmami górskimi ukryte są skaliste wąwozy, wyjątkowy gruziński klimat mają położone w dolinie rzek Chorokhi i Adjaristskali małe wioski Makhuntseti i Merisi. Nadzwyczajne, wspaniałe krajobrazy prezentuje region Keda. Podczas wycieczki można podziwiać gęste lasy, góry, wodospady i wygięty w łuk kamienny most w miejscowości Makhuntset. Cena – ok. 70 USD, dzieci do 12 lat – 50% zniżki (w cenie lekki posiłek na trasie; wymagane min. 15 osób).

Machakhela – Eko Trasa: całodzienna wycieczka do położonego w południowej Gruzji wąwozu Machakhela. Miejsce oczarowuje zabytkami, są tu kamienne mosty, twierdza, klasztory i kościoły. W programie zwiedzanie muzeum etnograficznego, starych drewnianych domów i meczetu. Trasa biegnie wzdłuż brzegu rzeki Chorokhi i Adjaristskali, do przejścia pieszo ok. 6 km. Cena – ok. 45 USD, dzieci do 12 lat – 50% zniżki (w cenie lekka przekąska w eko gospodarstwie; wymagane min. 15 osób).

Park Narodowy Mtirala – całodzienna wycieczka do położonego na wzgórzu Kobuleti-Chakvi parku narodowego. Program rozpoczyna się od Chakvi, gdzie można poznać lokalne zwyczaje i tradycje. Następnie 7-kilometrowa piesza wycieczka, podczas której można podziwiać unikalną roślinność, wodospad i jezioro otoczone górami. Cena – ok. 55 USD, dzieci do 12 lat – 50% zniżki (w cenie lekki posiłek; wymagane min. 15-20 osób).

Park Narodowy Kolkheti – Eko Trasa: całodzienna wycieczka do położonego w zachodniej Gruzji Parku Narodowego Kolkheti. Park leży między ujściami rzek Tikori i Supsa i zajmuje powierzchnię aż 28 tys. ha. Zwiedzanie rozpoczyna się od Kobuleti. Wyjątkowość parku wynika z idealnie płaskiej powierzchni, która w dużej części zajęta jest przez mokradła. Tak malowniczy krajobraz jest wyjątkowo rzadko spotykany. Według mitów zatrzymał się tutaj statek Argonautów. W programie jezioro Paleastomi, gdzie można spotkać ok. 200 gatunków ptaków. Cena – ok. 75 USD, dzieci do 12 lat – 50% zniżki (wymagane min. 15-20 osób).

Noc gruzińska – kilkugodzinna biesiada; wieczorny przejazd do gospodarstwa agroturystycznego, pokaz tańca gruzińskiego, kolacja, nauka wypiekania chaczapuri, robienia chinkali (pierożki), gruziński tamada wznoszący toasty. Powrót w godzinach nocnych. Cena – ok. 55 USD, dzieci do 12 lat – 50% zniżki (wymagane min. 20-25 osób).

Wycieczki lokalne organizowane są przez lokalne agencje turystyczne na warunkach przez nie określonych. Istnieje możliwość niezorganizowania wycieczki z powodu zbyt małej liczby chętnych.

GRUZIŃSKA UCZTA

W Gruzji istnieje tradycja supry, czyli wspólnej uczty przy suto zastawionym stole. Podczas supry ważne jest także to co się pije. Gruzińskie wina, które w większości pochodzą z Kachetii, zawdzięczają swój doskonały smak idealnym warunkom klimatycznym panującym w okolicy. Gruzińska biesiada to prawdziwy spektakl. Długie, zakończone puentą toasty są urozmaiceniem każdej uczty, nad którą czuwa tamada czyli wodzirej. To właśnie on decyduje, kiedy wznoszony jest toast dba o to, aby nikomu nic brakowało. Najsłynniejszy gruziński toast to „Sakartwelos Guamardżos!" ."Sakartwelos" to Gruzja, a "Guamardżos"- na zdrowie. W tym kontekście znaczy to także "Za Gruzję!".                      

BATUMI

Stolica autonomicznej republiki Adżarii to tętniące życiem miasto liczące ok. 180 tys. mieszkańców. Położone na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego, u podnóża Kaukazu, od dawna było słynnym kurortem. Teraz można podziwiać nową twarz Batumi – po trwających kilka lat pracach rewaloryzacyjnych miasto może się poszczycić odrestaurowanym starym miastem, a także ładnym Parkiem Przymorskim. Kafejki, kluby nocne i restauracje to miejsca spotkań mieszkańców i turystów z całego świata, których co roku przybywa tu coraz więcej.

Jedną z nowszych atrakcji Batumi jest zbudowana kosztem ok. pół miliona USD podświetlana fontanna, z której będzie można napić się prawdziwego samogonu (czaczy). Warto także wybrać się do słynnego Ogrodu Botanicznego, położonego ok. 6 km od centrum miasta.

HERBACIANE POLA

Herbaciane pola znane w Polsce z przeboju Filipinek z 1964 r. przeniosły się co prawda gdzie indziej, ale nadal można w Gruzji podziwiać uprawy herbaty tworzące niecodzienne, malownicze  krajobrazy, które zdecydowanie warto zobaczyć. Herbata na skalę przemysłową zaistniała w Gruzji na początku XX w. i były to najbardziej na północ położone plantacje na świecie. Nasiona sprowadzano z Indii, Chin i Cejlonu.Krzewy herbaciane wspaniale komponują się z rozległymi wzgórzami.