Co zobaczyć w Kuala Lumpur - poznaj stolicę Malezji

Kuala Lumpur warto zwiedzać powoli, cieszyć się niezwykłym miastem, dawać się zaskakiwać… Poznajmy razem ikoniczne drapacze chmur, reprezentacyjne centrum, etniczne dzielnice, zielone zakątki miasta. A kiedy będzie wydawało się, że nic nas już nie zaskoczy – wystarczy pojechać kilka kilometrów dalej – do niezwykłych Batu Caves.

Nazwa Kuala Lumpur oznacza… „błotniste ujście”. Chodzi o miejsce, gdzie spotykają się rzeki Klang i Gombak. To właśnie tutaj zaczęła się historia miasta. W XIX wieku dokładnie w tym miejscu powstała osada związana z wydobyciem cyny. Wtedy właśnie na te tereny przybyli chińscy poszukiwacze cyny i osada zmieniła się w miasteczko. Tereny te należały wtedy do miejscowego sułtanatu Selengor. Miasto rozwijało się błyskawicznie i gdy sułtanat stał się częścią pozostającej ciągle pod brytyjską kontrolą Federacji Państw Malajskich, Kuala Lumpur stało się jego stolicą. Dziś miasto liczy ponad 2 miliony mieszkańców, to wielka, wielokulturowa, a jednocześnie bardzo malezyjska metropolia.

Petronas Tower – symbol miasta

Trudno wyobrazić sobie Kuala Lumpur bez Petronas Twin Towers. Dwie bliźniacze wieże wyrastają w samym centrum i pną się na wysokość 452 m – mają 88 pięter. Kiedy ukończono je w 1988 roku były najwyższymi budynkami świata i tytuł ten zachowały do 2004 roku. Ale ciągle są najwyższymi bliźniaczymi wieżami! I uważam, że jednymi z najpiękniejszych drapaczy chmur. Pną się w niebo z niezwykłą elegancją i lekkością – stalowo-szklana konstrukcja kryje w sobie elementy inspirowane sztuką islamu, a charakterystyczny kształt tworzą dwa nakładające się kwadraty układające się w ośmioramienną gwiazdę.

Szczególną uwagę przyciąga Skybridge – dwupoziomowy łącznik między wieżami znajdujący się na wysokości 170m, między 41 i 42 piętrem. Mierzy 58 metrów długości i waży 750 ton. Ma on niesamowicie duże znaczenie w konstrukcji – może poruszać się niezależnie względem wież, co pozwala reagować na wychylenia wywołane wiatrem. Dla zwiedzających to jednak przede wszystkim jedno z najlepszych miejsc, z których można podziwiać panoramę miasta. Kolejny taras widokowy znajduje się na 86 piętrze. A co w środku? Petronas to olbrzymi kompleks biurowy i handlowo-usługowy. Warto wejść do środka, nie tylko aby podziwiać miasto z góry. W środku znajduje się m.in. gigantyczne galeria handlowa Suria KLCC i nawet jeśli nie interesują Cię zakupy, wnętrza są niezwykle ciekawe i warto je zobaczyć.

Petronas robi niesamowite wrażenia zarówno w dzień, jak i w nocy, gdy wieże rozświetlają tysiące świateł. Jest także miejscem regularnie uderzanym przez pioruny. Wynika to z tego, że dolina, w której leży Kuala Lumpur jest miejscem o niezwykle dużej aktywności burzowej – notuje się tu 250 burzowych dni rocznie! I przy swojej wysokości wieże są naturalnym punktem dla wyładowań. Oczywiście są do tego przystosowane i pioruny, poza tym, że uderzenie są wyjątkowo widowiskowe, zwykłe nie stwarzają żadnego zagrożenia.

KLCC Park – dżungla w środku miasta

Zaledwie kilka kroków od Petronas Tower zaczyna się zupełnie inny świat – i to w Kuala Lumpur uwielbiam. Szklane wieżowce a zaraz obok eksplozja zieleni. KLCC Park to ponad 50 hektarów zieleni, gdzie można odpocząć, wyciszyć się, nie tracąc z oczu ikonicznych wież. Rosną tu palmy, mnóstwo tropikalnych drzew i egzotycznych roślin, są alejki, fontanny i oczka wodne. To ulubione miejsce nie tylko turystów, ale i mieszkańców miasta. Jest tu też cały kompleks wypoczynkowy z basenem i placami zabaw. Jednym z najpiękniejszych miejsc w parku jest Lake Symphony – wielki zbiornik wodny z fontannami. Codziennie wieczorem odbywają się tu pokazy wody, światła i muzyki. A w wodzie odbijają się wspaniale oświetlone Patronas.

Bukit Bintang – gwarna twarz miasta

Petronas i okolice to eleganckie, nowoczesne oblicze miasta – udajmy się więc do hałaśliwej, kolorowej, trochę chaotycznej jego części. Zapraszamy do jednej z najsławniejszych dzielnic handlowych i rozrywkowych pełnej galerii, kawiarni, barów i pubów. To miejsce, gdzie w dzień robi się zakupy, a wieczorem daje się wciągnąć w wir bogatego życia nocnego.

Bukit Bintang oznacza „gwiaździste wzgórze”. Spotykają się tu wpływy i kultury malajskie, chińskie i indyjskie, na ulicach słyszy się wiele języków, miejscowi mieszają się z uwielbiającymi tę dzielnicę turystami.

Jej sercem jest Pavilion Kuala Lumpur – ogromne centrum handlowe. Znajduje się w nim ponad 700 sklepów. Obok luksusowych marek są tu też najznakomitsze restauracje z kuchniami z całego świata. Sam ciekawie zaprojektowany kompleks jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych punktów tzw. Złotego Trójkąta Kuala Lumpur. Przed jego wejściem stoi sławna fontanna Pavilion Crystal Fountain – pod nią należy zrobić obowiązkowe zdjęcie. Po zmroku dzielnica rozświetla się, w barach zaczyna grać muzyka na żywo, z ulicznych stoisk zaczyna pachnieć jedzenie. Choć jeśli kochasz street food, warto przejść się kawałek dalej, minąć biznesowe ulice i oto mamy sławną Jalan Alor...

Jalan Alor – smak stolicy

To znana ulica street foodu, która, gdy tylko zapadnie zmrok, zmienia się w wielką plenerową restaurację. Stoliki i stoiska rozkładają się dosłownie wszędzie – na chodnikach i ulicy, na trawnikach i pod drzewami. Nad nimi tropikalną noc zaczynają rozświetlać czerwone lampiony, zaczyna roztaczać się zapach tajemniczych przypraw, grilla, nieznanych owoców. Stoliki, grille, stragany – zjesz tu dania z całego świata – znane i absolutnie dziwaczne. Tu poczujesz miasto wszystkimi zmysłami. To jedno z najlepszych „street-foodowych” miejsc nie tylko w Malezji, ale w całej Azji Południowo-Wschodniej.

Ale Jalan Alor to coś więcej niż po prostu ulica z jedzeniem. To właściwie cała Malezja zamknięta w smakach i zapachach. Pamiętaj, że ten kraj to arcyciekawy kulturowy tygiel. Trzy największe społeczności tworzące jego współczesne oblicze to Malajowie, Chińczycy i Hindusi. Największą grupą są Malajowie - często uważaną za rdzenną, choć pamiętaj, że na terenie Malezji żyją też starsze rdzenne społeczności – Sabah i Sarawaku. Większość Malajów wyznaje dziś islam. Chińczycy zaś zaczęli przybywać na Półwysep Malejski wiele wieków temu. Zajmowali się głównie wydobyciem cyny i handlem. Hindusi pojawili się tu głównie w czasach brytyjskiej kolonizacji, głównie z południa Indii – najczęściej jako robotnicy.

A więc mamy wspaniałą mieszanką kulinarną. Malajom zawdzięczamy aromatyczne przyprawy, mleko kokosowe, sambal, satau czy nasi lemak. Chińczycy smażą makarony, oferują pachnące zupy, wonton mee czy char kway teow. Hindusi częstują wspaniałym pachnącym curry, dhalem czy roti podawanych na bananowych liściach. Granice między tymi kuchniami nie zawsze są wyraźne, przez wieki tradycje wpływały na siebie i mieszały. Samki, przyprawy, techniki przenikały się tworząc dania, które znajdziemy tylko w Malezji. Pamiętaj, że Malezja od niepamiętnych czasów leżała na ważnych szlakach handlowych, więc jej kulturę, też kulinarną, wzbogacili nie tylko mieszkańcy. I tylko tu możesz jednego wieczoru popróbować autentycznych smakołyków prawie z całej Azji.

Kuala Lumpur Forest Eco Park – prawdziwa dżungla w mieście

Idziemy dalej. Aż trudno uwierzyć, że kilka minut od gwarnego centrum i szklanych wieżowców można znaleźć się w prawdziwym lesie. Nie w parku, ale w najprawdziwszej dżungli! KL Forest Eco Park to jeden z najstarszych rezerwatów leśnych (powstał w 1906 roku) i kolejne miejsce pokazujące szokujące kontrasty tego miasta. Tropikalna przyroda dosłownie u stóp futurystycznego świata. Las zajmuje ponad 9 hektarów i zachował fragment pierwotnej przyrody, która kiedyś pokrywała te tereny. Rosną tu potężne drzewa tropikalne, palmy, liany i pnącza, a wśród zieleni możesz spotkać i usłyszeć ptaki, owady i małe zwierzęta. W wilgotnym, gorącym klimacie roślinność jest wyjątkowo bujna i gęsta – nawet kilka kroków w głąb wystarczy, aby hałas miasta zupełnie ucichł.

Ulubioną atrakcją turystów w rezerwacie jest Canopy Walk – zawieszona wysoka nad ziemią kładka prowadząca między koronami wielkich drzew. Spacer pozwala spojrzeć na las z zupełnie innej perspektywy. A między drzewami można dostrzec panoramę miasta. Niewiele jest miejsc na świecie, że krótki spacer dzieli dżunglę od centrum wielkiej metropolii.

Kuala Lumpur Tower – miasto z lotu ptaka

Opuszczamy dżunglę i od razu jesteśmy u stóp kolejnego symbolu miasta – oto wieża Menara Kuala Lumpur, nazywana po prostu KL Tower. Ma 421 metrów wysokości i jest jednym z najbardziej charakterystycznych elementów panoramy miasta. Choć jest niższa od wież Petronas, jej położenie na wzgórzu sprawia, że taras widokowy znajduje się wysoko nad miastem i widok z niego oszałamia. Masz całe miasto u stóp… Sky Desk znajduje się na wysokości 300 metrów – przy dobrej pogodzie widać absolutnie całą metropolię, łącznie z przedmieściami. Dla lubiących mocne wrażenia przygotowano Sky Box – przeszkloną platformę wystającą poza krawędź wieży. Stojąc na przeźroczystej podłodze, masz pod stopami kilkaset metrów wysokości.

KL Tower została otwarta w 1996 roku i jest wieżą telekomunikacyjną. Jej antena służy do transmisji sygnałów telewizyjnych i radiowych. Oczywiście szybko stała się atrakcją turystyczną. Podobnie jak wieże Petronas inspirowana jest sztuką Islamu. Podstawa wieży nawiązuje do tradycyjnych motywów geometrycznych, a sama konstrukcja ma opowiadać o malezyjskim dziedzictwie kulturowym.

Plac Merdeka – spacer przez historię

A teraz pora na jeszcze inne oblicze miasta. Udajemy się na Dataran Merdeka, czyli Plac Merdeka. Leży on w samym historycznym centrum miasta i tu warto na chwilę zwolnić. Dziś to wielki, zielony plan otoczony zabytkami – ale odbyło się tu najważniejsze wydarzenie w historii Malezji. To dokładnie tutaj 31 sierpnia 1957 roku opuszczono brytyjską flagę i podniesiono flagę niepodległej Malezji. Zgromadzony na placu tłum usłyszał i sam zawołał słynny okrzyk „Merdeka!” czyli Niepodległość! Powtórzono ten okrzyk 7 razy i stal się on symbolem malezyjskiej niepodległości, a rocznica tego wydarzenia to co roku uroczyście obchodzone święto narodowe.

Na placu najbardziej rzuca się w oczy maszt flagowy. Ma aż 95 metrów wysokości i jest jednym z najwyższych wolnostojących masztów na świecie. Wokół placu stoi kilka budynków opowiadających o zupełnie innej epoce. Najbardziej charakterystyczny jest Sultan Ahmed Samad Building z ciężkiej czerwonej cegły, z białymi delikatnymi detalami, arkadami, kopułą i wysoką wieżą zegarową. Budynek powstał pod koniec XIX wieku, jeszcze w czasach brytyjskiej administracji. W tych czasach na placu znajdowało się także boisko krykietowe.

Plac dobrze odwiedzić późnym popołudniem, kiedy łagodnieje słońce, budynki nabierają kolorów, a zza nich coraz wyraźniej widać panoramę nowoczesnego Kuala Lumpur.

Stara Stacja Kolejowa – dawne miasto

Kilka minut od Placu stoi budynek, który wygląda trochę tak, jakby ktoś przyniósł tu kawałek baśniowego pałacu, a to stara stacja kolejowa – jeden z najbardziej charakterystycznych zabytków miasta, wyglądający jak z zupełnie innego świata. Pełna łuków, bajkowych kopuł i wieżyczek, ale w tym wszystkim niezwykle elegancka.

Dworzec otwarto w 1910 roku, kiedy kolej zaczęła być ważna w rozwoju miasta. Chodziło głównie o transport cyny, choć pojawiały się i inne towary. Kolej spowodowała też wzrost znaczenia miasta. Budynek zaprojektował brytyjski architekt Arthur Benison Hubback, pracownik administracji kolonialnej. Jego niezwykły, oryginalny styl określono mianem indo-saraceńskiego - to połączenie europejskiej architektury i sposobu myślenia ze stylami wschodnimi – arabskim i indyjskim. Naprawdę robi wrażenie. Mieszkanka światów, taka jak całe Kuala Lumpur.

Przez długie lata była to główna stacja Kuala Lumpur – teraz jego rolę przejął supernowoczesny KL Sentral.

Masjid Jamek – tu zaczęło się miasto

I znowu kilka kroków, i przed nami kolejna ikona miasta – Masjid Jamek. Rzeki, palmy, białe kopuły i smukłe minarety… Dokładnie w miejscu, gdzie stoi meczet, narodziło się miasto. To właśnie tu znajdowało się „błotniste ujście”.

Meczet powstał w 1909 roku i jest najstarszym zachowanym meczetem miasta. Jego sylwetka od razu przyciąga wzrok. Projekt był mocno inspirowany architekturą Indii z epoki muzułmańskich Wielkich Mogołów. Poza godzinami modlitwy można wejść do środka. Wnętrze jest znacznie prostsze niż fasada – jasne kolory, proste kolumny, skromne dekoracje – nie ma przepychu, jest wielka przestrzeń, otwarta i spokojna.

Jeśli jesteś tu wieczorem, warto zostać dłużej. Wokół Meczetu znajduje się wspaniale odnowiony fragment wybrzeża River of Life – po zmroku pojawiają się światła i fontanny, a w tle znowu wspaniała panorama współczesnego miasta.

Central Market – kolorowe serce miasta

Całkiem niedaleko Meczetu znajduje się miejsce, do którego zawsze wracam. Nie zawsze na zakupy – zwykle po to, żeby po prosu się powłóczyć, pobłądzić w wąskich uliczkach. Znikają wieżowce, pojawiają się niewysokie, kolorowe budynki, stragany, wąskie uliczki – stare miasto. Central Market, nazywany też Pasar Seni, powstał już w 1888 roku jako zwyczajny targ spożywczy. W danych czasach handlowano tu głównie świeżą żywnością, mięsem i rybami. Z czasem miejsce się rozrastało, a obecny budynek targu powstał w 1937 roku w stylu art deco. Targ i otaczające go uliczki to jednak z najbardziej malowniczych miejsc w mieście. A w budynku targu dziś kupuje się rękodzieło, pamiątki, obrazy, biżuterię i mnóstwo drobiazgów. Jest tu malajski batik, chińskie wachlarze, a kawałek dalej hinduskie kadzidełka.

Chinatown – chiński świat

Zaledwie kilka uliczek dalej od targu robi się jeszcze głośniej, jeszcze barwniej, kolorowe lampiony, stare chińskie szyldy, przeciskające się skutery, zapach chińskich potraw, nawoływania sprzedawców. To Chinatown – chaotyczne, hałaśliwe i fascynujące. Chińczycy zaczęli osiedlać się tu już w XIX wieku – przyciągnęła ich cyna, ale szybko zaczęli zajmować się handlem, usługami i wszystkim, czego mogło potrzebować rozwijające się miasto. Zaczęli tu budować warsztaty i świątynie, knajpki i tragany. Centrum Chinatown to sławna ruchliwa Petaling Street – pełna stoisk, gdzie kupić można chyba wszystko. Koniecznie trzeba wejść w boczne uliczki, których jest tu mnóstwo. Ich rdzeń stanowią „shophousy” – wysokie wąskie kamienice, gdzie na parterze znajdował się sklep lub warsztat, a na piętrze mieszkała rodzina. Kolorowe fasady, płytki, okiennice. Niektóre pięknie odnowione, inne mocno zaniedbane – każda ma niesamowity urok. Chinatown to nie skansen, nie muzeum pod gołym niebem, to autentyczne miejsce, gdzie ciągle żyją, jedzą, robią biznesy i modlą się w swoich pachnących kadzidłem świątyniach Chińczycy.

Sri Mahamariamman Temple – Indie w Kuala Lumpur

Ciągle jeszcze jest chińsko, gdy nagle pojawia się coś, czego w tej części miasta na pewno się nie spodziewasz. Kolorowa, pełna figurek, rzeźb i płaskorzeźb hinduskich bogów fasada wielkiej świątyni Mahamariamman. Wygląda jak fragment zupełnie innego świata wciśnięty w wąskie, hałaśliwe uliczki. To najstarsza hinduska świątynia w mieście, założona już w 1873 przez emigrantów z Indii. W XIX wieku Hindusi przybywali głównie z południa subkontynentu, najczęściej ze stanu Tamil Nadu. Pracowali na plantacjach, przy budowie dróg i kolei, z czasem awansowali, zakładali sklepy, rozwijali swoją społeczność i miasto. Przywieźli ze sobą język, kuchnię i swoich bogów, którym szybko zaczęli budować świątynie. Były one nie tylko miejscem modlitwy, ale i centrum życia społecznego.

Świątynia jest w typowym południowoindyjski stylu. Bardzo zdobna, bardzo kolorowa, zadaje się, że lewo mieści wszystkie ozdoby i figury. Nad wejściem góruje brama – gopura, przypominajca bardziej wieżę. Nie można się na nią napatrzeć… Nie ma chyba ani centymetra pozbawianego dekoracji. Świątynia nosi nazwę bogini, której jest poświęcona – Mariamman, ale jest miejsce dla innych bóstw, które czekają na wiernych w licznych kapliczkach.

Little India – jeszcze więcej Indii

Ciekawe, że największa hinduska świątynia znajduje się na skraju Dzielnicy Chińskiej. Bo do właściwej Little India trzeba kawałek podejść. Zanim dostrzeżesz jej uliczki. poczujesz mocny zapach kadzidełek, curry, kardamonu i kwiatów. Potem zobaczysz złote sari w witrynach sklepowych, krzykliwe ozdoby, usłyszysz bollywoodzkie przeboje. Człowiek ma wrażenie, że nagle teleportował się w sam środek Indii.

Little India, to właściwie dzielnica Brickfields – jej nazwa pochodzi od cegielni i właśnie w tej okolicy osiedlali się pierwszy hinduscy robotnicy. To jeden z najbardziej kolorowych zakątków miasta. Cała architektura inspirowana jest Indiami, ale nie tylko budynki są tu piękne. Można tu godzinami oglądać życie codziennie mieszkańców, chodzić po sklepikach, próbować egzotycznych potraw. A kiedy zmęczy Cię hałas, kolory i zapach – możesz ruszać dalej, do ogrodów botanicznych.

Perdana Botanical Gardens

To oaza ciszy i spokoju. Ogromny park w samym centrum miasta założony jeszcze w XIX wieku. To wielki kompleks, gdzie znajdziesz kilka parków tematycznych – min. ogród orchidei, hibiskusów (jedne z nich – bung raya to narodowy kwiat Malezji), ziół czy kolekcji tropikalnych roślin. W wilgotnym, gorącym klimacie tej części świata wszystko rośnie, pachnie, kwitnie jak szalone, więc to prawdziwa gratka dla miłośników roślin. Sam park jest częścią kompleksu Tun Abdul Razak Heritige Park. Znajdziesz tu min. Kuala Lumpur Bird Park, ogród motyli a nawet Islamic Art Musem. Aby zobaczyć wszystko potrzeba całego dnia, ale nawet jeśli nie masz tyle czasu warto tu choć chwilę wypocząć od miasta.

Masjid Negara – narodowy meczet

Po historycznych uliczkach, etnicznych, kolorowych dzielnicach i parkach czas na jeden z najważniejszych dla mieszkańców miasta obiektów – Meczet Narodowy. Został otwarty w 1965 roku, kilka lat od odzyskanie przez Malezję niepodległości. Miał być symbolem nie tylko islamu, ale nowego, niezależnego państwa. Jest zupełnie inny od meczetu Jamek, od którego zaczęliśmy. Jest śmiały, nowoczesny i monumentalny. Zamiast dekoracji – beton, proste geometryczne formy i ogromny dach przypominający rozłożony parasol. Dach ma 18 punktów, co oznacza 13 stanów Malezji i 5 filarów Islamu. Obok wznosi się smukły 73 metrowy minaret, widoczny z dużej części miasta. W środku jest przestronnie i jasno, sala modlitewna może pomieścić kilka tysiący wiernych. Zachwycają geometryczne dekoracje, witraże, nie ma jednak przepychu.

Batu Cave – cuda w jaskiniach

A teraz wisienka na torcie. Batu Cave znajdują się poza miastem, ale warto tam pojechać. Kilkanaście kilometrów od centrum Kuala Lumpur znajduje się jedno z najważniejszych dla Hindusów miejsc pielgrzymkowych w tej części Azji. Już z daleka widać olbrzymi zloty posag boga Murugana, który stoi u podnóża góry, Posąg robi wrażenie, bo ma ponad 40 m wysokości i jest jednym najwyższych posągów bóstw na świecie. Za nim widać schody – to one prowadzą do jaskiń. Schodów jest 272 – im wyżej wchodzisz, tym wspanialszy widok, w pewnym momencie zaczynają towarzyszyć czasami zbyt towarzyskie makaki. Po pokonaniu schodów wchodzi się do olbrzymiej naturalnej jaskini. Wysokie sklepienie, wapienne ściany, światło wpadające promieniami przez wąskie otwory kreują niezwykłą atmosferę. Świątynia powstała w XIX wieku i do dziś jest miejscem kultu. Kapliczki, posagi toną w kwiatach i kadzidłach, kolorowe szaty modlących się, szept mantr, przechodzące procesje... to miejsce na długo zostaje w pamięci.

Podsumowanie

Kuala Lumpur nie jest miastem, które da się zamknąć w jednym obrazku – to niesamowita galeria obrazów, które długo się pamięta. Petronas i szklane wieżowce, kolonialne budynki, głośne Chinatown, kolorowe Little Indie. Monumentalne meczety, parki, dżungla w środku miasta i mistyczne jaskinie całkiem niedaleko od centrum. Nowoczesne galerie handlowe i stragany rozkładane na chodnikach. Kuala Lumpur to wiele światów, a często dzieli je tylko kilka ulic. To miasto, gdzie nie da się nudzić…