Top 5 wysp na Seszelach polecanych na wakacje

Granitowe i koralowe wyspy

Archipelag Seszeli obejmuje 115 wysp, które wyraźnie dzielą się na dwie zupełnie odmienne części.

Na północy dominują wyspy granitowe – górzyste, porośnięte bujną roślinnością i otoczone zatokami z charakterystycznymi skałami. Na południu rozciągają się natomiast niskie, płaskie atole koralowe, często ledwie wynurzające się ponad poziom oceanu. Obie strefy różnią się niemal wszystkim: krajobrazem, roślinnością, a przede wszystkim historią geologiczną.

Wyspy granitowe Seszeli należą do najstarszych tego typu formacji na świecie – ich wiek szacuje się na ponad 700 milionów lat. Stanowią geologiczną zagadkę, ponieważ granit zazwyczaj tworzy się na obszarach kontynentalnych, a nie pośrodku oceanu. Naukowcy twierdzą, że są one pozostałością tzw. mikropłyty seszelskiej, która w wyniku rozpadu superkontynentu Gondwany oddzieliła się od Indii.

Zupełnie odmienne pochodzenie mają południowe wyspy koralowe, które powstały w wyniku narastania raf wokół podwodnych wulkanów. Najbardziej spektakularnym przykładem jest atol Aldabra – największy wyniesiony atol koralowy na świecie. Najpiękniej prezentuje się z lotu ptaka - dopiero wtedy w pełni można podziwiać idealny turkus otaczających go wód.

Aldabra pozostaje jednak miejscem niemal całkowicie odizolowanym – nie ma tu stałych mieszkańców ani infrastruktury turystycznej. Ta izolacja okazała się kluczem dla zachowania unikalnego ekosystemu. Mimo że w latach 60. XX wieku Stany Zjednoczone rozważały budowę bazy wojskowej na atolu, to dziś Aldabra znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Miejsce to słynie przede wszystkim z największej na świecie populacji żółwi olbrzymich – żyje tu około 100 tysięcy osobników. Sam Karol Darwin porównywał Aldabrę do Galapagos. Na seszelskiej Bird Island żyje zresztą około 180-letnia Esmeralda, uznawana za najstarszego znanego żółwia na świecie.

Jako że temperatura na Seszelach przez większość roku utrzymuje się na poziomie około 27–30°C, to wyspy zaliczają się do nielicznych państw świata, w których zima po prostu nie występuje.

Piracka historia

Przez większą część historii Seszele pozostawały niezamieszkane. Choć w XVI wieku dotarli tu portugalscy żeglarze, nie założyli stałych osad. Dopiero w XVIII wieku archipelag został skolonizowany przez Francuzów, którzy zaczęli zakładać tu plantacje cynamonu, wanilii i kokosa. Na początku XIX wieku kontrolę nad Seszelami przejęli Brytyjczycy, a w 1976 roku uzyskały one niepodległość.

Ze względu na strategiczne położenie na szlakach handlowych, wyspy przez długi czas stanowiły dogodne schronienie dla piratów. Według legend, to właśnie tutaj swoje łupy miał ukryć Olivier Levasseur, znany jako La Buse. Tuż przed egzekucją rzucił w tłum zapisany szyfrem dokument, wołając: „Temu, kto potrafi to rozwiązać!”. Skarb nigdy jednak nie został odnaleziony.

Ślady tej złożonej historii widoczne są również we współczesnej kulturze. Seszele mają trzy języki urzędowe: angielski, francuski oraz kreolski seszelski. Równie różnorodna jest lokalna kuchnia, łącząca wpływy afrykańskie, indyjskie i europejskie. Jej podstawę stanowią świeże ryby i owoce morza – m.in. ośmiornica w mleku kokosowym, aromatyczne curry z tuńczyka czy z… nietoperza. W tradycyjnym menu nietoperze są jednak rzadko spotykane - w kuchni kreolskiej to przysmak!

Mahe

Mahe to największa wyspa Seszeli, którą zamieszkuje blisko 90% ludności kraju. To właśnie tutaj znajduje się stolica państwa – Victoria, uznawana za jedną z najmniejszych stolic na świecie.

W mieście obowiązują ograniczenia wysokości zabudowy, dzięki czemu nie powstały tu wieżowce, a panorama zachowała kameralny, kolonialny charakter. W centrum uwagę przyciąga ustawiona w 1903 roku replika londyńskiego Big Bena, będąca symbolem brytyjskiego okresu w historii wysp. Warto odwiedzić także ciekawe Narodowe Muzeum Historii Seszeli, mieszczące się w zabytkowym budynku kolonialnym, oraz bogato zdobioną świątynię hinduistyczną, świadczącą o obecności licznej społeczności hinduskiej. Najlepszym miejscem na zakup tropikalnych owoców i pamiątek jest z kolei Sir Selwyn Selwyn-Clarke Market, funkcjonujący nieprzerwanie od 1840 roku. Egzotyczną roślinność możnapodziwiać w ogromnych ogrodach botanicznych.

Tym, co szczególnie wyróżnia Mahe na tle innych wysp archipelagu, jest jej górzyste wnętrze. Najwyższym szczytem jest Morne Seychellois mierzący 905 m n.p.m. Szlaki trekkingowe, takie jak Copolia Trail i Morne Blanc Trail, prowadzą przez tropikalny las i oferują rozległe widoki na bajkowe laguny oraz sąsiednie wyspy. Obszar ten chroniony jest w ramach Parku Narodowego Morne Seychellois, bo w wilgotnych, równikowych lasach zachowały się reliktowe gatunki roślin oraz jedne z najmniejszych żab na świecie. W czasach kolonialnych, w tych trudno dostępnych partiach gór, ukrywali się zbiegli niewolnicy, zakładając tymczasowe osady zwane maroon camps.

Mahe słynie również z tropikalnych plaż – jest ich ponad 60, a wiele dostępnych jest wyłącznie pieszo lub od strony morza. Jedną z najbardziej malowniczych jest Anse Major. Prowadzi do niej szlak wśród ciemnych, rzeźbionych przez naturę skał i tropikalnej roślinności, a sama plaża, ukryta za wzgórzami, zachowała niemal pierwotny charakter, przypominający krajobrazy z czasów Gondwany.

Przez wyspę biegnie także Sans Souci Road – jedna z najkrótszych, a zarazem najbardziej stromych dróg górskich. W rejonie Sans Souci znajdują się również ruiny dawnej misji w Venn’s Town. Niegdyś działała tu szkoła dla dzieci wyzwolonych niewolników. Do dziś zachowały się pozostałości XIX-wiecznej farmy, budynków szkolnych, dormitoriów dla chłopców i dziewcząt oraz kościoła. Miejsce jest wpisane na listę UNESCO, a obok znajduje się punkt widokowy na górskie krajobrazy Mahe z instagramową ławeczką.

Na Mahe warto także odwiedzić destylarnię rumu Takamaka – narodowego alkoholu Seszeli.

Praslin

Praslin to druga co do wielkości granitowa wyspa Seszeli. W czasach francuskich nosiła nazwę Ile de Palme, czyli Wyspa Palm, co nawiązywało do jej największego przyrodniczego skarbu.

Najcenniejszym obszarem wyspy jest bez wątpienia wpisany na listę UNESCO rezerwat Valle de Mai. Ten fragment lasu pierwotnego przez pierwszych odkrywców określany był mianem Ogrodu Edenu. Właśnie tutaj w naturalnym środowisku występuje endemiczna palma - lodoicja seszelska, znana jako Coco de Mer. Jej nasiona są największymi na świecie – pojedyncze może ważyć ponad 20 kilogramów!

Przez długi czas sądzono, że owoce Coco de Mer pochodzą z dna oceanu, ponieważ znajdowano je unoszące się na wodzie daleko od wysp. Stąd wzięła się nazwa „morski kokos”. Palma stała się jednym z symboli narodowych Seszeli – jej wizerunek umieszczany jest m.in. na pieczątce wbijanej do paszportu przy wjeździe do kraju.

Ich charakterystyczny, przypominający kobiece pośladki, kształt przez stulecia budził liczne skojarzenia i przyczynił się do uznawania ich za afrodyzjak

Specyficzny mikroklimat i ogromne liście palm wpływają na wyjątkową akustykę w Valle de Mai. Odgłosy endemicznych gatunków ptaków, takich jak czarna papuga seszelska czy bulbul seszelski, przez lata uznawano za „głosy duchów lasu”

Dolina to największe, ale nie jedyne miejsce na Seszelach, gdzie można podziwiać palmy. Występują również w innych częściach wyspy, m.in. w okolicach często wymienianej w rankingach najpiękniejszych na świecie plaży Anse Lazio.

La Digue

La Digue to niewielka wyspa granitowa, która była niegdyś ważnym ośrodkiem produkcji kopry (wysuszonego miąższu kokosa), eksportowanej następnie do Europy.

Do dziś zachowały się elementy dawnej infrastruktury plantacyjnej w obrębie L’Union Estate, która obecnie jest udostępniona do zwiedzania. Można zobaczyć tam tradycyjne miejsca rozłupywania orzechów kokosowych oraz urządzenia do mielenia kopry i tłoczenia oleju kokosowego, w których wykorzystywano siłę wołu zaprzęgniętego do młyna. Zachowała się także palarnia, gdzie połówki kokosów podgrzewano do wysokiej temperatury – dzięki temu miąższ twardniał i oddzielał się od skorupy. Na terenie plantacji znajduje się również jeden z najstarszych cmentarzy na Seszelach, gdzie pochowani są pierwsi osadnicy wyspy.

Ważnym obiektem jest także… drewniany dom, znany jako rezydencja z francuskiego filmu erotycznego Emmanuelle z 1974 roku. Ten kolonialny budynek z szeroką werandą był niegdyś prywatną letnią rezydencją prezydenta Seszeli, a obecnie pełni funkcję atrakcji turystycznej. We wnętrzach zachowały się zabytkowe meble z epoki.

Obecnie La Digue zamieszkuje około 3 tysięcy osób. Ruch samochodowy jest silnie ograniczony – podstawowym środkiem transportu pozostają rowery. W przeszłości obowiązywał nawet zakaz posiadania samochodów przez osoby prywatne, a do dziś utrzymane są ścisłe limity ich liczby. Tradycyjnym, choć rzadko już spotykanym widokiem, są ciągnące wozy woły.

Największym symbolem wyspy jest jednak niezaprzeczalnie bajkowa plaża Anse Source d’Argent, uznawana za jedną z najczęściej fotografowanych plaż świata. Była ona scenerią licznych reklam i produkcji filmowych. To właśnie tam wznoszą się największe, monumentalne, wygładzone przez wodę granitowe skały, niespotykane w takiej skali nigdzie indziej. Część plaży przeznaczona jest nawet na ceremonie ślubne. Wstęp jest płatny, ale ponieważ wejście prowadzi przez teren plantacji L’Union Estate – zakup biletu umożliwia zarówno zwiedzanie plantacji, jak i dostęp do plaży.

Silhouette

Silhouette to trzecia co do wielkości wyspa granitowa Seszeli, a jej wnętrze kryje drugą co do wysokości górę archipelagu – Mont Dauban, wznoszącą się na 740 m n.p.m.

Wyspa przez wiele lat pozostawała własnością prywatną, a jej rozwój był mocno ograniczony. Przez pewien czas próbowano prowadzić tu eksperymentalne uprawy rolne, m.in. kawy i przypraw i do dziś zachowały się ruiny dawnych osiedli plantacyjnych. Ze względu na swoją reputację „nawiedzonej wyspy” osadnicy rzadko jednak decydowali się na stałe zamieszkanie.

Dzięki temu miejsce to zachowało oryginalny charakter. Dziś ponad 90% powierzchni Silhouette znajduje się pod ochroną w ramach parku narodowego. Wyspa jest siedliskiem licznych endemicznych gatunków roślin i zwierząt. Niektóre owady i pająki, pozbawione naturalnych przeciwników, nie rozwinęły mechanizmów obronnych, co czyni je wyjątkowymi w skali światowej. Nocą w wodach otaczających wyspę można obserwować bioluminescencję – świecący pod dotknięciem ruchu fal morskich plankton mieni się na niebiesko.

Mimo że Silhouette zachowała dziki charakter, działają tu również ukryte w gęstej tropikalnej roślinności luksusowe hotele

Curieuse

Curieuse to niewielka wyspa położona niedaleko Praslin, znana przede wszystkim z charakterystycznych czerwonych gleb, których barwa wynika z wysokiej zawartości tlenków żelaza. Pierwotna francuska nazwa wyspy – Ile Rouge – nawiązywała właśnie do tego intensywnego koloru ziemi.

Aż do 1965 roku na Curieuse działała kolonia dla osób chorych na trąd. Do dziś zachowały się z niej jedynie pozostałości zabudowań lazaretu. Obecnie Curieuse pełni funkcję rezerwatu przyrody - to jedno z niewielu miejsc na świecie, gdzie mangrowce rosną bezpośrednio przy otwartym wybrzeżu, a nie tylko w lagunach. Wyspa jest również miejscem prowadzenia programów reintrodukcji rodzimych gatunków. Brak szczurów i innych zawleczonych przez ludzi drapieżników sprzyja ochronie ptaków.

Najbardziej charakterystycznymi mieszkańcami Curieuse pozostają sprowadzone tu z archipelagu Aldabra żółwie olbrzymie. Żółwie wybierają zazwyczaj zacienione miejsca, chroniąc się przed palącym słońcem, choć często wychodzą też na plaże w poszukiwaniu przysmaków przynoszonych przez turystów. Można je nawet karmić z ręki! Chętnie jedzą trawę, liście i skórki bananów, a mimo takiej wegetariańskiej diety masa niektórych osobników może sięgać nawet 250 kg.

Wakacje w raju

Seszele to archipelag, który łączy wszystko, co w tropikach najpiękniejsze – od spektakularnych plaż i turkusowych lagun, przez bujne lasy i majestatyczne góry, po fascynującą przyrodę pełną endemicznych gatunków. Każda wyspa ma swój niepowtarzalny charakter, a Seszele wciąż pozostają jednym z ostatnich rajów na ziemi!