Nowa Zelandia – co zobaczyć?

W tym przewodniku bliżej przedstawię m.in. takie miejsca jak słynny Auckland, Hobbiton, geotermalne krajobrazy Rotorua i Wai-O-Tapu, a także jaskinie Waitomo ze świecącymi larwami owadów, spektakularne fiordy Milford Sound, górskie okolice Queenstown i Aoraki/Mount Cook, lodowce, parki narodowe oraz niezwykłe formacje skalne Punakaiki. Pod koniec zrozumiesz, dlaczego Nowa Zelandia może być naprawdę wspaniałym kierunkiem wycieczki, nawet jeśli jest od nas… dość daleko.

A gdyby wrażeń było mało: przypominam, że to również miejsce, w którym powstały zdjęcia do filmowych wersji „Władcy Pierścieni” i „Hobbita”. Tam naprawdę można przejść się po krainach Śródziemia.

Wyspa Północna

Wyspa Północna Nowej Zelandii (w języku maoryskim znana jako Te Ika-a-Māui) to region, w którym na każdym kroku można dostrzec niezwykłą różnorodność krajobrazu. Znajdują się tam miasta, wzgórza, plaże, jeziora oraz obszary ukształtowane przez aktywności wulkaniczne.

W centralnej części tej wyspy można najlepiej zrozumieć, jak silnie geologia wpływa na przyrodę Nowej Zelandii. Regiony Rotorua i Taupō leżą w obrębie rozległej strefy wulkanicznej, która odpowiada za liczne atrakcje geotermalne.

Wyspa Północna jest również ważnym miejscem dla poznawania kultury Maorysów, rdzennych mieszkańców Nowej Zelandii. Ich tradycje, język, sztuka i opowieści są obecne w wielu częściach kraju, a w regionie Rotorua można uczestniczyć w doświadczeniach kulturowych, poznać tradycyjne rzemiosło czy dowiedzieć się więcej o znaczeniu lokalnych miejsc dla społeczności maoryskich.

Wyspa Północna łączy w sobie miejskie atrakcje, filmowe ciekawostki, niezwykłe zjawiska geotermalne, bogate dziedzictwo kulturowe i różnorodne krajobrazy. Dla wielu podróżników będzie idealnym wstępem do poznawania Nowej Zelandii – a dla innych właśnie jej wulkaniczne tereny i maoryskie tradycje okażą się najważniejszym powodem, by tam przyjechać.

Auckland

Auckland to największe miasto Nowej Zelandii i ważny punkt na mapie podróży po Wyspie Północnej. Choć nie jest stolicą kraju – tę funkcję pełni Wellington – właśnie Auckland jest lupą skupiającą turystów. Miasto rozciąga się pomiędzy dwoma portami: Waitematā, otwierającym się na Zatokę Hauraki, oraz Manukau, położonym od strony Morza Tasmana. Bliskość wody, liczne mariny i obecność jachtów sprawiły, że Auckland zyskało przydomek Miasta Żagli (ang. City of Sails).

Jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli Auckland jest Sky Tower (Wrocławiacy poczują się jak w domu!). Wieża mierzy 328 metrów, a z jej platform widokowych można podziwiać panoramę miasta, porty, okoliczne wyspy oraz wulkaniczne wzgórza.

Znajdzie się też coś dla adrenalinomaniaków, bo na miejscu przygotowano atrakcje takie jak SkyWalk, czyli spacer po zewnętrznej krawędzi wieży, oraz SkyJump – kontrolowany skok z wysokości.

Miasto powstało na obszarze pola wulkanicznego, dlatego w jego krajobrazie znajdziemy liczne stożki i wzgórza pochodzenia wulkanicznego. Jednym z najciekawszych jest Maungawhau, czyli Mount Eden, można tam zobaczyć charakterystyczny krater, który przypomina o geologicznej historii regionu. Mount Eden ma również duże znaczenie kulturowe – w przeszłości znajdowała się tam ufortyfikowana osada maoryska.

Dużym atutem Auckland jest także bliskość wysp i terenów przyrodniczych. Jednym z najpopularniejszych kierunków krótkiej wycieczki jest Waiheke Island, na którą można dopłynąć promem z centrum miasta w około 40 minut. Wyspa słynie z winnic, plaż, niewielkich miejscowości i spokojniejszej atmosfery.

Hobbiton

Dla fanów dzieł J.R.R. Tolkiena wizyta w Nowej Zelandii może być spełnieniem marzeń – nie tylko podróżniczych. To właśnie na Wyspie Północnej, w malowniczym regionie Waikato, niedaleko miejscowości Matamata, znajduje się Hobbiton Movie Set – filmowa wioska, która posłużyła jako plan zdjęciowy do ekranizacji „Władcy Pierścieni” i „Hobbita”. Co więcej, scenografia przygotowana pierwotnie wyłącznie na potrzeby filmu została zachowana i rozbudowana, dzięki czemu teraz stanowi fundamentalny punkt podróży wielu turystów.

Podczas zwiedzania można zobaczyć kilkadziesiąt charakterystycznych hobbitowych domków, w tym słynną norę Bilba i Froda Bagginsów – Bag End, położoną na wzgórzu pod rozłożystym drzewem. Na trasie znajduje się również kamienny most z podwójnym łukiem, młyn oraz The Green Dragon Inn, czyli Zielony Smok – gospoda, w której spotykali się bohaterowie filmów.

Wycieczka po Hobbitonie odbywa się wyłącznie z przewodnikiem i obejmuje przejazd autokarem z centrum dla odwiedzających na teren farmy oraz spacer po filmowej wiosce. Standardowa wycieczka trwa ok. 2,5 godziny.

Rotorua i strefa geotermalna

Rotorua to jedno z najbardziej niezwykłych miejsc na Wyspie Północnej. Już sam przyjazd do miasta może być zaskakującym doświadczeniem – w powietrzu unosi się charakterystyczny zapach siarki, z ziemi wydobywają się kłęby pary, a w niektórych miejscach można zobaczyć bulgoczące błotne baseny i gorące źródła.

Miasto położone jest w obrębie strefy wulkanicznej Taupō, jednego z najbardziej aktywnych obszarów geotermalnych na świecie. Pod powierzchnią ziemi znajdują się rozgrzane skały i wody, fumarole, czyli szczeliny, z których wydobywa się para i gazy, gejzery oraz baseny błotne. W regionie Rotorua rozpoznano około 1500 powierzchniowych zjawisk geotermalnych.

Jednym z najciekawszych miejsc, w których można zobaczyć te zjawiska z bliska, jest Te Puia, położone w dolinie geotermalnej Te Whakarewarewa. Znajduje się tam słynny gejzer Pōhutu, uznawany za największy aktywny gejzer na półkuli południowej. Wybucha nawet 20 razy dziennie, wyrzucając słup gorącej wody nawet do 30 metrów.

Rotorua to jednak nie tylko gejzery i gorące źródła. Warto znaleźć chwilę na spacer nad jednym z największych jezior regionu lub odwiedzić Kuirau Park – publiczny park w centrum miasta, gdzie można zobaczyć parujące zbiorniki i błotne baseny.

Wai-O-Tapu i Waimangu Valley

Wai-O-Tapu i Waimangu Valley to dwa miejsca, które świetnie uzupełniają wizytę w Rotorze. Choć oba pozwalają zobaczyć niezwykłe efekty aktywności wulkanicznej, każde ma nieco inny charakter. Wai-O-Tapu słynie przede wszystkim z intensywnych kolorów gorących źródeł i słynnego Champagne Pool, natomiast Waimangu zachwyca rozległą doliną, ogromnymi jeziorami geotermalnymi i krajobrazem, który powstał po erupcji wulkanu Tarawera w 1886 roku.

Wai-O-Tapu – kolorowe źródła i bulgoczące błoto

Wai-O-Tapu Thermal Wonderland jest uznawane za jeden z najbardziej kolorowych obszarów geotermalnych Nowej Zelandii. Ścieżki spacerowe przecinają parujące szczeliny, gorące źródła, kratery wulkaniczne i baseny wypełnione wodą o intensywnych barwach.

Najbardziej rozpoznawalnym miejscem jest Champagne Pool. To duże gorące źródło o średnicy około 60 metrów, którego powierzchnia nieustannie pokrywa się drobnymi pęcherzykami gazu. Warto zobaczyć również Devil’s Bath – zbiornik o charakterystycznym, jaskrawozielonym kolorze, który zawdzięcza między innymi związkom siarki.

Waimangu Valley – dolina stworzona przez erupcję wulkanu

Drugim miejscem, które warto uwzględnić w planie podróży, jest dolina Waimangu Volcanic Valley. Jej krajobraz powstał w wyniku potężnej erupcji wulkanu Tarawera z 1886 roku, który doprowadził także do powstania rozległych kraterów i całkowitej zmiany okolicznego terenu.

Podczas spaceru po Waimangu można zobaczyć między innymi Frying Pan Lake (tak, w tłumaczeniu Jezioro Patelni) – jedno z największych na świecie gorących źródeł. Jego powierzchnia nieustannie paruje, a woda osiąga temperaturę około 55°C.

Jaskinie Waitomo ze świecącymi robaczkami

Jaskinie Waitomo znajdują się na Wyspie Północnej, w regionie Waikato. To rozległy obszar krasowy, w którym przez tysiące lat woda drążyła wapienne skały, tworząc podziemne korytarze, komory i niezwykłe formacje naciekowe. Największą sławę przyniosły mu jednak niewielkie organizmy, których niebieskozielone światło rozświetla mrok jaskiń.

Choć często mówi się o nich „świecące robaczki” lub „świetliki”, w rzeczywistości są to larwy muchówki Arachnocampa luminosa. Wytwarzają światło dzięki bioluminescencji, a jego zadaniem jest przyciąganie owadów.

Najbardziej znaną atrakcją jest Waitomo Glowworm Caves. Zwiedzanie odbywa się z przewodnikiem i obejmuje spacer przez podziemne komory, w tym imponującą Cathedral Cave, słynącą z dobrej akustyki. Naturalnie podczas zwiedzania Waitomo Glowworm Caves nie wolno robić zdjęć ani nagrywać filmów.

Jezioro Taupo i wodospad Huka

Jezioro Taupō leży w centralnej części Wyspy Północnej i jest największym jeziorem Nowej Zelandii. Zajmuje powierzchnię około 620 km², a jego rozległe wody wypełniają kalderę powstałą w wyniku potężnych erupcji wulkanicznych. Ostatnia z nich miała miejsce w ok. 200 r. n.e. i pozostawiła po sobie ogromny krater, który z czasem wypełniła woda.

Popularną atrakcją są również rejsy po jeziorze, podczas których można zobaczyć słynne maoryskie rzeźby skalne Ngātoroirangi Mine Bay Māori Rock Carvings. Monumentalne wizerunki wykute w skalnej ścianie nad wodą, mające około 14 metrów wysokości. Można dotrzeć do nich wyłącznie od strony jeziora.

Około pięciu minut jazdy samochodem od centrum leżącego nad jeziorem miasteczka Taupō znajduje się kolejna atrakcja regionu – wodospad Huka. Choć nie należy do najwyższych wodospadów, robi ogromne wrażenie dzięki sile i intensywności przepływającej wody. Rzeka Waikato, najsłynniejsza i najdłuższa rzeka Nowej Zelandii, w tym miejscu jest wtłoczona w wąski skalny kanion. Jej koryto zwęża się z około 100 do zaledwie 15 metrów, przez co nurt gwałtownie przyspiesza.

Park Narodowy Tongariro

Park Narodowy Tongariro znajduje się w centralnej części Wyspy Północnej i jest najstarszym parkiem narodowym Nowej Zelandii. Jego krajobraz tworzą trzy imponujące wulkany: Tongariro, Ngāuruhoe i Ruapehu. Można tam zobaczyć rozległe pola zastygłej lawy, kratery, gorące źródła, fumarole oraz jeziora o intensywnych barwach.

Park ma również filmową historię, wciąż w rejonach dzieł Tolkiena, ponieważ górę Ngāuruhoe możemy ujrzeć w filmowej wersji trylogii „Władca Pierścieni” jako Górę Przeznaczenia.

Jednym z najważniejszych powodów, dla których turyści przyjeżdżają do Tongariro, jest Tongariro Alpine Crossing. To słynny szlak pieszy o długości około 20 km, prowadzący przez surowy, wulkaniczny teren. Przejście całej trasy zajmuje zazwyczaj 7–8 godzin, a po drodze można podziwiać między innymi Dolinę Mangatepōpō, Czerwony Krater, szmaragdowe jeziora Emerald Lakes oraz błękitne jezioro Blue Lake.

Warto pamiętać, że Tongariro jest obszarem aktywnym wulkanicznie. Przed wyjściem na szlak należy sprawdzić aktualny poziom zagrożenia, komunikaty o ewentualnych zamknięciach tras i warunki pogodowe. W pobliżu fumaroli i gorących źródeł trzeba bezwzględnie trzymać się wyznaczonych ścieżek – podłoże może być niestabilne, a wydobywająca się para osiąga bardzo wysoką temperaturę.

Wyspa Południowa

Wyspa Południowa Nowej Zelandii (w języku maoryskim znana jako Te Waipounamu) zachwyca przede wszystkim różnorodnością krajobrazów i potęgą natury. To właśnie tam rozciągają się Alpy Południowe, których ośnieżone szczyty, górskie doliny i lodowce tworzą jedne z najbardziej spektakularnych scenerii w kraju. Ciągną się przez około 500 kilometrów i stanowią swoisty kręgosłup wyspy.

Znajduje się tam również Aoraki/Mount Cook – najwyższy szczyt Nowej Zelandii, wznoszący się na wysokość 3724 metrów. Góry wpływają nie tylko na wygląd regionu, ale także na jego klimat. Zachodnia część wyspy jest znacznie bardziej wilgotna, dzięki czemu występują tam rozległe lasy i bujna roślinność.

Wyspa Południowa jest większa od Północnej, ale znacznie słabiej zaludniona, a wiele jej najciekawszych atrakcji znajduje się w sporej odległości od większych miast. Podczas planowania podróży warto więc uwzględnić nie tylko odległości, ale również górskie drogi i czas potrzebny na piesze wycieczki.

Milford Sound

Milford Sound znajduje się w Parku Narodowym Fiordland, w południowo-zachodniej części Wyspy Południowej. Jest jednym z najbardziej znanych miejsc w całej Nowej Zelandii.

Najbardziej charakterystycznym elementem krajobrazu jest Mitre Peak, czyli góra o wysokości 1692 metrów, która niemal pionowo wyrasta z wody. Jej charakterystyczny kształt przypomina biskupią mitrę, stąd angielska nazwa szczytu. Wokół fiordu wznoszą się również strome, skaliste ściany porośnięte gęstym lasem deszczowym. Po opadach ze zboczy spływają dziesiątki, a czasem setki tymczasowych wodospadów.

Dobrze wziąć pod rozwagę rejs statkiem. Podczas wycieczki można podziwiać monumentalne góry z perspektywy wody, podpłynąć w pobliże wodospadów i wypatrywać dzikich zwierząt, a w okolicy żyją między innymi foki nowozelandzkie, delfiny oraz rzadkie pingwiny grzebieniaste Fiordland.

Milford Sound można odkrywać również z innych perspektyw. Dostępne są wyprawy kajakowe, podczas których można spokojnie przyjrzeć się przyrodzie fiordu, a także loty widokowe samolotem lub helikopterem.

Warto wiedzieć, że Milford Sound należy do najbardziej deszczowych miejsc w Nowej Zelandii. Roczne opady wynoszą tam nawet 7 metrów, dlatego parasol i kurtka przeciwdeszczowa mogą okazać się bardzo przydatne.

Queenstown

Queenstown to miasto położone jest nad brzegiem jeziora Wakatipu, w regionie Otago, które niemal każdej strony otaczają malownicze pasma górskie. Charakterystyczne dla niego są poszarpane szczyty zwane The Remarkables. Queenstown bywa nazywane światową stolicą przygód, ponieważ właśnie tam można spróbować wielu aktywności dostarczających solidnej dawki adrenaliny.

Jednym z najlepszych sposobów na poznanie okolicy jest wjazd kolejką Skyline Gondola na szczyt Bob’s Peak. Na miejscu można skorzystać z torów saneczkowych Skyline Luge, wybrać się na spacer lub usiąść w restauracji z widokiem na okolicę.

Queenstown jest szczególnie znane z atrakcji dla miłośników mocnych wrażeń. To właśnie tam, w 1988 roku, uruchomiono komercyjne skoki na bungee z mostu Kawarau – miejsce to uznaje się za kolebkę tej aktywności. Można również spróbować skoku z platformy Nevis, raftingu, spływu motorówką po rzece Shotover czy skoku ze spadochronem.

Zimą z kolei miasto staje się ważnym ośrodkiem sportów śnieżnych. W okolicy działają między innymi ośrodki narciarskie Coronet Peak i The Remarkables, oferujące trasy dla osób o różnym poziomie zaawansowania. W cieplejszych miesiącach te same górskie okolice przyciągają miłośników trekkingu, kolarstwa górskiego i wycieczek widokowych.

Jeśli masz więcej czasu, warto wybrać się także nad Glenorchy, położone na północnym krańcu jeziora Wakatipu. Droga prowadząca wzdłuż brzegu jeziora należy do najbardziej malowniczych tras w regionie, a jej okolice również można rozpoznać z filmów „Władca Pierścieni”.

Lodowce Franz Josef i Fox

Lodowce Franz Josef i Fox znajdują się na zachodnim wybrzeżu Wyspy Południowej, na terenie Parku Narodowego Westland Tai Poutini. Są częścią Alp Południowych i należą do najbardziej znanych lodowców Nowej Zelandii.

Oba lodowce znajdują się stosunkowo blisko siebie – miejscowości Franz Josef i Fox Glacier dzieli około 30 minut jazdy samochodem. Można więc odwiedzić je podczas jednej wycieczki.

Jednym z najprostszych sposobów na zobaczenie lodowca Franz Josef jest spacer po trasie Glacier Walk, prowadzi ona przez dolinę, wśród górskiej roślinności i krajobrazów ukształtowanych przez lodowiec. Sam spacer jest stosunkowo krótki i łatwy, nie ma się czym martwić.

Natomiast w przypadku lodowca Fox, warto rozważyć trasę Glacier South Side Walkway. Prowadzi przez las i dawniej ukształtowane przez lodowiec tereny, a po drodze znajdują się punkty widokowe. Pełny spacer w obie strony nie powinien zająć więcej niż 2–3 godziny. Będąc w okolicy znajdź moment na odwiedzenie niewielkiego jeziora o nazwie Lake Matheson, słynącego z niezwykłych odbić górskich szczytów w spokojnej tafli wody.

Podczas wizyty w tej części wybrzeża warto zachować szczególną ostrożność, doliny lodowcowe są narażone na obrywy skalne, spadanie brył lodu, gwałtowne wezbrania rzek i nagłe zmiany pogody. Przed wycieczką dobrze jest sprawdzić aktualne komunikaty dotyczące dostępności tras i warunków w dolinach.

Aoraki/Mount Cook

Aoraki/Mount Cook to najwyższa góra Nowej Zelandii o wysokości 3724 m n.p.m. Znajduje się w Alpach Południowych, na terenie Parku Narodowego Aoraki/Mount Cook, a jej szczyt w otoczeniu lodowców jest jednym z najbardziej charakterystycznych widoków na Wyspie Południowej.

Park Narodowy Aoraki/Mount Cook obejmuje znacznie więcej niż sam najwyższy szczyt kraju. Znajdują się tam rozległe doliny polodowcowe, górskie jeziora, lodowce i liczne szlaki piesze. Jednym z najbardziej znanych jest Hooker Valley Track, którego przejście zajmuje przeciętnie trzy godziny. Szlak prowadzi do Hooker Lake, jeziora polodowcowego położonego u stóp Aoraki/Mount Cook.

Jako ktoś, kto kocha spoglądać w gwiazdy, muszę dodać, że region Aoraki/Mount Cook jest również doskonałym miejscem do obserwacji nocnego nieba. Znajduje się w obrębie Aoraki Mackenzie International Dark Sky Reserve, czyli obszaru chronionego ze względu na wyjątkowo ciemne niebo i bardzo dobre warunki do oglądania gwiazd.

Park Narodowy Abel Tasman

Park Narodowy Abel Tasman znajduje się na północnym krańcu Wyspy Południowej, w regionie Nelson-Tasman. Jest najmniejszym parkiem narodowym Nowej Zelandii, ale przecież Sylwia Grzeszczak uczyła nas, by się z takich rzeczy cieszyć. Sam park leży w regionie o znacznie łagodniejszym klimacie niż w wielu innych częściach Wyspy Południowej, dlatego jego okolica jest popularnym kierunkiem wypoczynkowym.

Jedną z największych atrakcji parku jest Abel Tasman Coast Track – słynny szlak pieszy zaliczany do nowozelandzkich Great Walks. Trasa ma około 60 km długości i jej przejście zajmuje zwykle od 3 do 5 dni. Prowadzi wzdłuż wybrzeża, przez lasy, plaże i malownicze zatoki, oferując piękne widoki na Morze Tasmana. Po drodze można zatrzymać się między innymi przy naturalnych basenach Cleopatra’s Pool, przejść przez wiszący most nad rzeką Falls i obserwować foki nowozelandzkie odpoczywające na skałach.

Park Narodowy Abel Tasman to wspaniałe miejsce na połączenie aktywnego wypoczynku z wylegiwaniem na plaży, szczególnie jeśli podczas podróży po Nowej Zelandii szukasz odmiany od górskich krajobrazów i lodowców.

Punakaiki – czyli słynne Pancake Rocks

Punakaiki to mała miejscowość położona na terenie Parku Narodowego Paparoa na zachodnim wybrzeżu wyspy. Jej największą atrakcją są wspomniane Pancake Rocks, czyli charakterystyczne formacje wapienne, które wyglądają jak stosy cienkich naleśników ułożonych jeden na drugim. Skały znajdują się na przylądku Dolomite Point, tuż przy wybrzeżu Morza Tasmana, i od lat przyciągają turystów.

Swój fascynujący wygląd skały zawdzięczają efektom procesów geologicznych trwających… naprawdę długo. Proces ich kształtowania miał zacząć się około 30 milionów lat temu, gdy na dnie morskim gromadziły się drobne szczątki organizmów morskich oraz osady, które pod wpływem ogromnego ciśnienia stopniowo przekształcały się w skałę. Te potem zostały wypiętrzone przez ruchy płyt tektonicznych, a charakterystyczny „naleśnikowy” kształt ostatecznie nadały im warunki pogodowe w postaci deszczu, wiatru i fal morskich.

Jeszcze większe wrażenie niż same skały mogą zrobić tak zwane blowholes, czyli naturalne otwory i szczeliny skalne, przez które woda morska jest wyrzucana wysoko w powietrze pod wpływem silnych uderzeń fal.

Podsumowanie – dla kogo jest Nowa Zelandia?

Nowa Zelandia to kierunek zachwycający zarówno miłośników przyrody i aktywnego wypoczynku, jak i osoby zainteresowane kulturą (filmami), czy niezwykłymi zjawiskami naturalnymi. Na Wyspie Północnej można odkrywać tętniące życiem Auckland, odwiedzić filmowy Hobbiton, zobaczyć gejzery i gorące źródła, przepłynąć przez jaskinie Waitomo lub wybrać się na trekking wśród wulkanicznych krajobrazów. Wyspa Południowa zachwyca natomiast monumentalnymi górami, lodowcami, turkusowymi jeziorami, fiordami i malowniczym wybrzeżem.